Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celach statystycznych oraz w celu dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb osób odwiedzających.
Zmiany ustawień dotyczących plików cookie można dokonać w dowolnej chwili modyfikując ustawienia przeglądarki.
Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.
Zamknij

  Kapitał ludzki     UE 

tekst

 

Biuletyn informacji publicznej

biuletyn informacji publicznej

Pedagog klas 1-3

KILKA SŁÓW O ODŻYWIANU W CZASIE KWARANNTANY

Niestety powinniśmy wszyscy zmniejszyć dzienne (i tu użyję pojęcia wojskowego) porcje żywnościowe. Dotyczy to także dzieci.

Musimy też odżywiać się korzystając z produktów, które będą zwiększały naszą odporność i dobrze wpływały na nasz układ trawienny. Właściwie to powinniśmy uwzględnić wszystkie zasady zdrowego odżywiania (i to bardzo kategorycznie), gdyż nie będziemy mieli łatwego dostępu do służby zdrowia przy  nawet dużych dolegliwościach zdrowotnych.

Unikaj wysokoprzetworzonych produktów – one zawierają substancje znacznie obniżające odporność.

Odporność będą wspierały:

  • kasze – jaglana przede wszystkim zawiera witaminy z grupy B, lecytynę, wapń, potas, żelazo, tryptofan (cenny aminokwas). Kleik z kaszy jaglanej wzmacnia organizm i pomaga w leczeniu przeziębienia. Można go zrobić na słodko z owocami lub ziarnami;
  • tłuste ryby - tłuszcze omega-3 znajdujące się w oleju lnianym i rybnym (tran) wzmacniają system odpornościowy, polepszając przepuszczalność błon komórkowych, a to sprzyja szybkiemu przemieszczaniu się przez nie wartościowych składników;
  • miód - zabija bakterie, skraca czas trwania infekcji górnych dróg oddechowych oraz
  • owoce i warzywa - dostarczają witamin a warzywa jeszcze błonnika, którym odżywiają się bakterie probiotyczne.
  • orzechy i pestki - źródło magnezu, który bierze udział w reakcjach immunologicznych.

Dzieci (i nie tylko) kochają słodkie. Zrezygnujcie z kupowanych słodyczy – one zdecydowanie zmniejszą odporność. Z przygotowania słodkości w domu z dzieckiem może wyjść fajna zabawa i nauka. Pokażcie jak zrobić galaretkę, budyń, placki z owocami. Upieczcie ciasteczka lub ciasto – ale razem z nimi.

PAMIĘTAJCIE, GDY W KUCHNI PRZYGOTOWUJECIE OBJAD – TO JEDNO Z WASZYCH DZIECI W TYM CZASIE MOŻE UMILIĆ WAM CZAS CZYTAJĄC GAZETĘ, BAJKĘ - cokolwiek.

I ostatnia rada na dziś. Stymulujcie dzieci nie tylko wzrokowo – telewizja, komputer - zadbajcie o rozwój funkcji słuchowych. Przy robieniu wspólnych rzeczy np. ćwiczeń, pieczeni można odtwarzać słuchowiska.  

Polecam Bajkowisko.pl

np.https://www.youtube.com/watch?v=QLNM4E1YUIU 

https://www.polskieradio.pl/18,Dziecihttps://wolnelektury.pl/katalog/gatunek/basn/?gclid=EAIaIQobChMIhODsdC36AIV3oKyCh2Hfw7SEAAYASAAEgKqUPD_BwE

Dbajcie o siebie.
Pedagog Jola Obolewicz

 

ZDROWIE DZIECKA W CZASIE KWARANTANNY


W dobie izolacji należy przyjrzeć się swoim dzieciom w zakresie ruchu, odżywiania i sposobu spędzania wolnego czasu na małej przestrzeni. Można ześwirować, gdy mamy ograniczenia w zakresie przestrzeni, poruszania się i kontaktów wewnątrz rodziny. DLATEGO:

  1. Kilka razy dziennie zainicjuj zabawy ruchowe. np. ”podłoga parzy..” lub  „leci samolot ukryj się”, berek rodzinny, konkurs na wykonanie największej ilości przysiadów, skakanka, guma do skakania, można butelki z wodą wykorzystać jako hantle i poćwiczyć lub jako kręgle, itp.
  2. Proponuję wieczorne seanse z jogą dla całej rodziny. Można poszukać w Internecie filmików dla początkujących- fajna sprawa.
  3. BRAK RUCHU JEST GROŹNY DLA ZDROWIA. Dlatego nie lekceważ tego faktu. Dzieci są posłuszniejsze, milsze dla siebie wzajemnie, mają lepszą koncentrację, gdy zapewni się im codzienny wysiłek fizyczny nawet aż do zmęczenia.
  4. Potraktuj ćwiczenia z dzieckiem jako czas pozytywny również dla Ciebie i
    Twojego zdrowia.
  5. JEŚLI MASZ INNE POMYSŁY NA ĆWICZENIA Z DZIECKIEM W DOMU W FORMIE ZABAWY, WYŚLIJ DO MNIE A JA PRZEKAŻĘ INNYM.

ZASADY PRACY DZIECI W DOMU PODCZAS ZDALNEJ NAUKI KLASY I-III

  1. Przygotuj miejsce dla dziecka – odpowiedni stolik, wygodne krzesło, oświetlenie –
    z prawej strony dla leworęcznych lub lewej dla praworęcznych.
  2. Wyeliminuj jak najwięcej rozpraszaczy.
  3. Wymagaj od dziecka bezwzględnego porządku na stoliku, podczas pracy. Razem z nim posprzątaj stolik.
  4. Ustal z dzieckiem godziny pracy – kiedy, jaki przedmiot i ile czasu. Może być tak jak w szkole 45 min. Nauki i potem krótka przerwa.
  5. Przeprowadź z dzieckiem rozmowę na temat konieczności systematyczności pracy i samodzielności. Ta sytuacja może dłużej potrwać.
  6. Zaproponuj, by zadania trudniejsze, których nie umie zrobić samodzielnie zostawił na czas gdy będzie mógł skorzystać z twojej pomocy.
  7. Zawsze na początku pracy sprawdź czy dziecko rozumie polecenie. W razie potrzeby zadaj pytanie ukierunkowujące. Nie tłumacz od razu polecenia – daj czas dziecku na myślenie.
  8. Wskaż, w którym zadaniu jest błąd i pozwól dziecku samodzielnie go odnaleźć i dokonać samemu korekty. Jeśli się nie uda, to pomóż przy jak najmniejszym Twoim udziale.
  9. Dzielcie się pomocą dziecku ze wszystkimi dorosłymi w domu - to trudne zadanie, wymagające olbrzymich pokładów cierpliwości.
  10. Bezwzględnie wymagaj by zadania do samodzielnej pracy zostały zrobione każdego dnia- monitoruj to co dziennie. Wysyłaj informacje zwrotne do nauczyciela
  11. Dzieci mogą wspomagać się - porozumiewać między sobą, w pracy przy różnych zadaniach – nie ma możliwości wykluczenia tej opcji.
  12. Wspieraj dziecko pozytywnie. Chwal za dobrze zrobione zadanie, w zadaniu błędnie wykonanym wskaż dobre strony np. ,,to było trudne, a ty prawie to zrobiłeś.. ''lub ,,tylko tu się pomyliłeś, reszta byłaby dobra...'' itp.
  13. Nie używaj negatywnych komunikatów typu: ''to przecież proste” lub „jak tego można nie rozumieć....'' itp.
  14. W razie trudności i niepewności zawsze można zapytać nauczyciela.
  15. Jeśli dziecko samodzielnie będzie pracować z komputerem podczas Twojej nieobecności to zadbaj o to by dziecko było bezpieczne w sieci. Zainstaluj program ograniczający dostęp dziecka do materiałów niebezpiecznych lub nieodpowiednich do wieku dziecka.
  16. To może być czas nawiązania jeszcze głębszej więzi z dzieckiem – poznania go w większym wymiarze. Taka "Skarbnica" relacji dziecko-rodzic będzie zawsze pozytywna i dziś i w przyszłości.


OPRACOWAŁA :
pedagog Jolanta Kamińska-Obolewicz

  Moi drodzy dorośli

Czas kwarantanny daje nam nieźle do wiwatu. Niepokój i lęk towarzyszy nam nieustannie, trudno się żyje z takimi emocjami. Dzieci też nam nie pomagają bo to one nam narzucają rytm dnia. Lekcje, zabawa, posiłki no i jeszcze nasza praca

Masakra

Dlatego nie dajmy się zwariować i nie wymagajmy tego co niemożliwe. Zaakceptujmy to, że się boimy, że nie mamy siły na wszystko, że nie wiemy co i jak. Tak bywa. Dlatego też dziś kilka wskazówek by było lżej np. link dla dzieci – taki co nie będzie wpędzać nas w poczucie winy, że pozwalamy im gapić się w te głupie programy lub gry. https://iteatr.tvp.pl/ platforma NINAteka

 A teraz coś dla dorosłych będących w stresie: https://www.pokonajlek.pl/relaksacja/

A gdy to nie pomoże to zróbcie sobie dyskotekę w domu. Potańczcie, poprzytulajcie męża, partnera.

Dajcie swoją ulubioną muzykę na fuull – przynajmniej na chwilę. A może potrzeba wam chwili samotności- wtedy może taras, balkon, a czasami wystarczają słuchawki na uszach. Koniecznie znajdźcie coś co daje wam wytchnienie, uspokaja i wycisza. To pomoże znowu przy wzmożonym wysiłku.

Dbajcie o siebie i swoje dzieci. Przestrzegajcie zasad higieny i zasad związanych z kwarantanną.

Pedagog Jola Obolewicz

Kiedy to się skończy?

Zapewne słyszycie to pytanie od dzieci coraz częściej. Albo inne jego wersje np. Kiedy będę mogła wyjść na plac zabaw, albo kiedy mogę spotkać się z kolegami.....Tych pytań jest wiele.. Jak na nie odpowiadać? Obaw jest wiele, bo nie chcemy wystraszyć dzieci, bo nie chcemy być wobec nich brutalni, bo nie chcemy kłamać itd. Ten poziom niepewności, który w nas tkwi, a który serwuje nam obecna sytuacja jest na bardzo wysokim poziomie. Przeraża nas ilość pytań i wątpliwości a także ilość sprzecznych odpowiedzi. Kiedy to się skończy? - to także nasze pytanie. Od naszej odpowiedzi wiele zależy - umiejętność radzenia sobie z niepewnością, może mieć wpływ na odporność psychiczną.
Dlatego:
1.Nie kłam  - nie mów wkrótce, w maju lub już niedługo.
2.Szczere  „nie wiem” jest ok.
3.Ale to nie wystarczy. Trzeba dziecko uspokoić, wyciszyć jego lęk.
4.Dodaj, że jak tylko coś się wyjaśni to je poinformujesz. Możesz nawet opowiedzieć jak
lekarze walczą z chorobą.
5.Możesz przy okazji aktualizować ich stan wiedzy - porozmawiać o obowiązku noszenia maseczek, myciu rąk itp.
6.Jasny przekaz, jasna informacja, że sytuacja po prostu się zmienia pomoże przetrwać
dziecku czas.
7.Rozumienie zawsze uspokaja i koi nerwy.
8.Nie tylko słowa są ważne, warto poza mądrym doborem słów, być czułym, życzliwym.
9.Unikaj stwierdzeń typu : "musisz być dzielny", "wytrzymaj". Wystarczy powiedzieć "wiem  jak ci trudno" – to wiele będzie znaczyło dla dziecka. Ponieważ małe dzieci odczuwają upływ czasu inaczej, a naprawdę nikt nie wie, ile domowa izolacja jeszcze potrwa, warto uczyć się skupiać na tym, co dzieje się tu i teraz. Chodzi o to, by żyć z dnia na dzień. Nie planujcie, szukajcie tego, co działa tu i teraz. Cieszcie się tym, zamiast czekać na lepsze.

Propozycja zabaw:
•Wyszukujemy i opisujemy dźwięki - o różnych porach dnia, ogłoście 5 minutową ciszę. Każdy z członków wsłuchuje się w otoczenie i po 5 minutach każdy wymienia co usłyszał.

•Rysowanie lęków. Rysunki dzieci lepiej uzmysłowią nam ich strach. WIĘC NIECH RYSUJA DO WOLI.

Pedagog Jolanta Obolewicz


Zajęcia usprawniające umiejętności uczenia się.

Lekcja 3

Dziś zabawa na całego.

1. Zaproś kogoś z rodziny do zabawy na zapamiętywanie.

2. Wybierz 10 swoich ulubionych zabawek.

3. Ustaw je na biurku lub podłodze.

4. Przyjrzyj się dokładnie ( 2 min.) w jakiej kolejności je ustawiłeś.

5. Zamknij oczy i poproś brata, siostrę lub rodzica o to by przestawili najpierw 2 zabawki.

6. Po otwarciu oczu wskaż, które zabawki zostały przestawione.

7. Powtórz zabawę z coraz większą ilością przestawień.

Zabawy ciąg dalszy

1. Zaproś do zabawy rodzeństwo lub rodziców.

2. Macie do słowa zamek wymyślić jak najwięcej skojarzeń. Zapiszcie je na kartkach lub zapisujcie w sposób otwarty przez wszystkich na raz.

3. Podzielcie się wspólnie przyczynami skojarzeń.

To na tyle, jeśli chodzi o te zajęcia

Pedagog Jola Obolewicz


  RELACJE RÓWIEŚNICZE W CZASIE KWARANTANNY

Podczas kwarantanny nasze dzieci czują się samotne – ale tak być nie musi. To zależy od nas dorosłych. Co robić? Jak budować w dziecku poczucie przynależności do wspólnoty, teraz gdy wszystkie dzieci siedzą w domach. Czy są skazane na samotność?
Szukajmy pomysłów na realizowanie tej jednej z największych potrzeb ludzi – budowanie kontaktu z innymi. Potrzeba bycia w grupie jest wpisana w naszą naturę, człowiek jest zwierzęciem społecznym i niezależnie od sytuacji, w której się znajdzie, będzie szukał kontaktu z innymi ludźmi. Dzieci potrzebują socjalizacji. Mówiąc prostymi słowami, potrzebują kontaktu z rówieśnikami. Normalnie dzieje się to w szkole, przedszkolu czy na placach zabaw, ale mamy nienormalne czasy, a dzieci od półtora miesiąca siedzą w domach. No więc jak tego dokonać?

Kilka propozycji:

1.Można wdrożyć dziecko do korzystania z komunikatorów, oczywiście po ścisłą kontrolą i po omówieniu zasad bezpieczeństwa. Niech pogadają na np. skaypie – popatrzą na siebie, zarejestrują emocje kolegów, nawiążą rozmowę, omówią grę, w którą ostatnio grali itp.

2. Można wraz z dziećmi łączyć się przez różne aplikacje do czatowania  – a tam pogadać poopowiadać co robimy. Mogą dzieciaki umówić się na zrobienie jakiś fajnych rzeczy np. Założyć ogródek ziołowy, wykonać własnoręcznie grę planszową i podesłać sobie nawzajem itp.

3. Wiele platform streamingowych pozawala na wspólne oglądanie filmów. Potem można porozmawiać o tym, co dzieci obejrzały, a one w trakcie projekcji podzielą się swoimi reakcjami na czacie.

4. Proponuję by zachęcić dzieci do wspólnych tematów o otaczającym nas świecie. Niech zadają pytania w sieci blogerom, dziennikarzom a nawet naukowcom. Wszyscy oni są teraz nie tylko aktywni w sieci ale bardziej dostępni niż kiedyś.

5.Proszę zmobilizujcie dzieciaki do pisania, rysowania listów do kolegów. Niech tak spróbują nawiązać relacje - a ile przy tym korzyści!

6.A wasze starsze dzieci zachęćcie do socjalizacjo na wielu poziomach – chodzi o kontakt nie tylko z rówieśnikami , znajomymi ale także o kontakt z rówieśnikami z innych obszarów kulturowych, innych państw – dla nauki języka i zaspokojenia ciekawości jak tam jest gdzie indziej.

Takich możliwości jest zapewne dużo więcej. Ktoś kto zna wszelkie nowoczesne technologie komputerowe zapewne znajdzie więcej takich propozycji. Poszukajmy więc i podzielmy się potem wszelkimi aplikacjami, platformami, komunikatorami, dzięki którym nasze dzieci będą mogły porozumiewać się i parę chwil dziennie spędzić w grupie rówieśniczej. Ważne jest by były bezpieczne w tym czasie - musimy monitorować jak się ze sobą komunikują, jakiego słownictwa używają, jakie tematy poruszają, o czym mówią.

Pedagog I –III
Jola Obolewicz


 EMOCJE W KONTAKTACH Z INNYMI

Kontakt z ludźmi to forma zaspokajania jednych z ważniejszych potrzeb ludzi dorosłych, ale także dzieci. Dziś krótko o tym, czego nie powinniśmy robić w kontaktach z innymi, by nasze relacje z ludźmi były satysfakcjonujące - w szczególności z członkami naszych rodzin.

Do kontaktów blokujących porozumienie zaliczamy:
1.Osądy moralne – np. "ona jest leniwa", "kłamiesz", "nie mogę na ciebie liczyć". Pamiętaj,klasyfikowanie i osądzanie ludzi sprzyja przemocy, konfliktom i wszelkim nieporozumieniom.
2.Porównania – np." Twoja mama nie jest taka fajna, jak moja", "twój brat robi to lepiej", "pracujesz wolniej niż Krysia", "zrobiłeś się nieznośny jak Wojtek". Porównanie toforma osądu; powoduje, że od razu czujemy się gorsi.
3.Uchylanie się od odpowiedzialności – np. "zbiłem syna, by to zapamiętał", "muszę tozrobić, bo nie mam wyjścia", "zrobiłem to, bo pani mi kazała". Świadomość osobistejodpowiedzialności bardzo często umniejszamy za sprawą języka, którym mówimy: muszę,powinienem, miałem rozkaz, tak nakazuje prawo. Każdy czyn, wypowiedź – to nasza odpowiedzialność i żadne słowo jej nie pomniejszy.
4.Stawianie żądań – np. "zamknij się, albo pożałujesz", dostaniesz lanie, bo zasłużyłeś nakarę", "proszę z szacunkiem, bo wniosę skargę. Stawianie żądań zawsze wiąże się z ukrytągroźbą obarczenia winą lub ukarania. Tego typu stwierdzenia są wynikiem przekonań, żeniektóre zachowania zasługują na karę. Aby kontakt był empatyczny przyjmij postawę osoby zawsze obecnej, współodczuwającej i wysłuchującej ze zrozumieniem tego, co inni do was mówią. W rozmowie zawsze upewniaj się, czy dobrze rozumiesz – parafrazuj - i nawiązuj w swych wypowiedziach do uczuć i potrzeb. Nie bój się pytać.

Nigdy :
1.nie udzielaj rad,
2.nie pocieszaj,
3.nie lituj się,
4.nie opowiadaj historii ze swojego życia,
5.nie oceniaj,
6.nie upominaj,
7.nie licytuj się i nie rywalizuj,
8.nie "przesłuchuj".

Pedagog 1-3
Jolanta Kamińska-Obolewicz

 


Zmęczeni

Od bycia rodzicem nie można uciec na weekend, urlop czy zwolnienie lekarskie. Rodzicem jest się non stop. Zmęczeni fizycznie,zmęczeni psychicznie - a trzeba jeszcze lekcje z dziećmi zrobić. Długa izolacja, niemożność ucieczki przynajmniej na chwilę, no i ta niepewność, czy to już koniec.

Przemęczeniu towarzyszą objawy psychiczne. Już mamy nastrój stale obniżony, spadła motywacja do robienia czegokolwiek, pojawiło się „czarnowidztwo”. Przemęczenia już nie można się pozbyć poprzez sen czy odpoczynek.

Musimy czasami odpuścić. Musimy poprosić o pomoc. Co to znaczy?

• Dziś nie musimy robić całego obiadu same – można raz na jakiś czas kupić danie gotowe, można zamówić na wynos, no i można poprosić męża, partnera – podobno mężczyźni są lepszymi kucharzami niż kobiety.

• Dziś nie musimy sprzątać same – rozdziel zadania całej rodzinie i nie denerwuj się, gdy nie będzie tak czysto jakbyś chciała.

• Dziś nie musimy bawić się z młodszymi dziećmi lub odrabiać z nimi zadania szkolne- niech to zrobią starsze dzieci. Jesli nawet niektóre zadania będą źle zrobione – to nic. Będą zacieśniać braterskie więzi i sprawdzać się w odpowiedzialności za innych.

• Dziś nie musicie być "domowymi plastrami" na całe zło – przecież innym z waszej rodziny też zależy na dzieciach, dobrej atmosferze- niech ktoś dorosły porozmawia ze starszymi dziećmi, a ktoś inny poprzytula maluchy..

• Dziś nie musimy cały dzień siedzieć w domu – zamiennie z mężem, partnerem, wychodźcie z domu, kiedy tylko się da, przebywajcie z innymi dorosłymi, tymi spoza domu. To fundament dobrego samopoczucia!

To się przyda na całe następne lata.

Prosić o pomoc – to nie grzech – to niezbędność.

Odpoczynek – to nie grzech - to obowiazek.

Tak więc .......Odpuść dziś sobie!!!!!!!

Jola Obolewicz